~nunok~ View my profile

 

 

เพิ่งมาเปิดดูถึงได้เห็นตัวเองแปลเพลงภาษาจีนไว้เยอะเหมือนกันน๊ะ

เลยจะทยอยเอามาลงดีกว่าจะได้เป็นการทวนด้วยว่าเคยแปลเพลงไหนไปบ้างแล้วเพลงนี้เป็นเพลงที่เนื้อหาดี...ดนตรีง่ายๆไม่ซับซ้อนของ何润东  พอดีช่วงนี้ได้ดูหนังที่เค้าเล่นเลยออกแนวเพ้อนิดๆเอิ๊กกก ด้วยความที่เรียนบางแสนด้วยมั๊ง.....ทะเล...เสียงคลื่นคิดถึงเพื่อนมหาลัยแล้วก็คิดถึงเพื่อนม.ปลาย....เราเป็นคนที่อ้อนเพื่อนม.ปลายมากๆๆเพื่อนจะแบบกลัวเราทำไรไม่ค่อยได้..ง้องแง้งด๊องแด๊งกะเพื่อนม.ปลายมากๆแต่กับเพื่อนมหาลัยกลับไม่ใช่แบบนั้น...เรากลายเป็นคนที่มีเหตุผลเป็นผู้ใหญ่ทำไรมีหลักการมากๆ....มีอยู่ช่วงนึงที่เพื่อนมหาลัยเรากะเพื่อนตอนม.ปลายคบกันเป็นอะไรที่ฮามาก....เพราะเพื่อนมหาลัยคือเพื่อนเมทเราที่นอนด้วยกันมาอยู่ด้วยกันตลอดก็ว่าได้เค้าจะออกแนวมองเราเป็นพี่เลยก็ว่าได้คือเป็นคนมีหลักการมีเหตุมีผล(เรอะ???ฮ่าๆๆๆๆๆๆ)แล้วเพื่อนม.ปลายก็ว่าเราเป็นเด็กเพื่อนมหาลัยก็เถียงให้....เป็นเรื่องเลยทีนี้คือมันดันทะเลาะกันเอาจริงเอาจังความซวยตกอยู่ที่เราเลยต้องอธิบายว่าตอนม.ปลายกะตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้วช้านโตแล้วย่ะแต่เมื่อก่อนมีบ้างไรบ้างแบบนั้นแต่พอเจอเพื่อนม.ปลายเราก็แง๊งเหมือนเดิม.....คิดถึงอ่ะคิดถึงความรู้สึกที่รักกันได้บริสุทธิขนาดนั้นเพื่อนม.ปลายเราคนนึงเคยถามว่าสำหรับเราแล้วเค้าเป็นผู้หญิง...กะเทย...เกย์....หรือผู้ชายเราตอบได้เลยทันทีว่า....มึงเป็นมึงไง....มึงเป็นอินัทของกุไม่ได้เป็นทั้งผู้หญิง...กะเทย...เกย์....หรือผู้ชายมึงเป็นมึงเพื่อนแป็นคนที่เรากอดได้โดยไม่รุ้สึกหรือคิดอะไรเลย....คิดถึงความรุ้สึกแบบนั้นจังความรุ้สึกที่ไม่ต้องคอยระวังตัวเป็นเพื่อนเราซะอีกต้องคอยเตือนว่า....มึงอย่าไปทำงี้กะปู้จายคนอื่นนะเว้ยเค้าจะเข้าใจผิดได้คิดถึงงงงงงงงงงงงงงงงงงเวิ่นมานานมาดูคำแปลเลยดีกว่า

 

那年我们十七岁 - 何润东 

Thai Trans:nunokk1314

------------------------------

 

那年我们十七岁   最爱到海

ในปีที่พวกเราอายุสิบเจ็ดนั้น....มักจะชอบไปที่ทะเล

聊些悲伤的字眼      未来在口袋里面

พูดคุยถึงเรื่องราวที่เสียใจ...อนาคตที่ยังไม่อาจรู้ได้

小胖唱伤心的歌       阿明不停的抽烟

เจ้าอ้วนร้องเพลงเศร้า....อาหมิงที่สูบบุหรี่ไม่หยุด

才刚开始的初恋      动不动就说永远

แค่เริ่มจะมีความรักครั้งแรกได้ไม่ทันไรก็พูดถึงความเป็นตลอดไปซะแล้ว

总是以为时间会一直停在那一年夏天

ชอบคิดเอาเองเสมอว่าเวลาในช่วงหน้าร้อนปีนั้นจะหยุดอยู่ตลอดไป

现实让我们不得不做些改变

โลกแห่งความจริงทำให้พวกเราจำต้องเปลี่ยนแปลงบางสิ่งบางอย่าง

我们像离开了起点只能用力跑向前

พวกเราก็เหมือนกับเริ่มออกจากจุดสตาร์ท...ทำได้เพียงใช้กำลังที่มีวิ่งต่อไปข้างหน้าเท่านั้น

却来不及向青春说再见

จนไม่ทันได้บอกลากับช่วงเวลาแห่งความสุขนั้นเสียด้วยซ้ำ

那年我们十七岁      爱情是我的一切

ในปีที่พวกเราอายุสิบเจ็ดนั้น....ความรักคือทุกสิ่งทุกอย่าง

  

朋友就是全世界     不懂什么叫明天

เพื่อนคือโลกทั้งใบ....ไม่เคยเลยรู้ว่าอะไรที่เรียกกันว่าวันพรุ่งนี้

那年我们十七岁     笑那么直接狂野

ในปีที่พวกเราอายุสิบเจ็ดนั้น...เสียงหัวเราะดังขึ้นไม่หยุดหย่อน

泪留得不知不觉       那是我最美丽的夏天

น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว...นั่นคือฤดูร้อนที่งดงามที่สุดของฉัน

 

小黑拿到了学位      瘦子寄来了喜帖

เจ้าดำได้รับปริญญา     เจ้าผอมส่งการ์ดเชิญงานแต่งมา

也许我早该知道      永远不变的只有改变

บางทีฉันควรจะเข้าใจตั้งนานแล้ว....ว่าสิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนนั้นมีเพียงการเปลี่ยนแปลง

 

翻开那些旧照片就好像回到从前

พลิกเปิดรูปภาพเก่าๆพวกนั้น....ราวกับได้กลับไปยังวันวาน

在心里面的里面    永远停在那年的海边

ภายในจิตใจนั้น...ยังคงหยุดอยู่ที่ชายหาดในปีนั้น